vrijdag 26 juli 2013

Gemis

Vooral in zomer, mis ik het fruit uit opa's tuin.
Ook al zijn ze er allebei al tientallen jaren niet meer, ik zou zo graag nog een peer van oma krijgen.
Opa had fruit en groente in zijn tuin. In d'n hof.
Kersen, perziken, en peren. (had ie nou ook abrikozen?)
De harde perziken vond ik lekker en de sappige kersen, maar de kei en kei harde peren waren wel mijn favoriet. Eigenlijk een stoofsoort denk ik. Maar precies goed voor mij.
Hard, keihard, maar wel sappig en niet te zoet.
Nooit heb ik meer zulke lekkere peren kunnen vinden.
Oma legde dan wat peren op de bank bij het huis, met een briefje erbij: afblijven, voor R.
Zodat anderen die achterom kwamen ze lieten liggen. En ik ging ze dan halen voor ik naar school fietste ofzo.

 
Achteraf gezien was het voor oma vast ontzettend veel werk, al dat fruit verwerken, wecken, inmaken. En waarschijnlijk moest de hele familie helpen met oogsten, tenminste ik kan me niet voorstellen dat opa op zijn ouwe dag nog de kersenboom in klom. Maar dat soort dingen herinner ik me niet, misschien mijn andere nichten en neven wel. Voor mijn idee was het fruit er gewoon altijd. Het lekkerste fruit wat er was.
Ik weet nog wel dat er een bel (of meerdere bellen) in de kersenboom hingen en dat opa en oma de bellen met een touw (helemaal naar binnen) deden rinkelen zodat de vogels uit de boom bleven.

 
Tegenwoordig probeer ik het wel eens, een paar hele harde perziken of nectarines uit de supermarkt.
Maar het is het toch niet helemaal.
Ze zijn niet van opa en oma, ze missen liefde.


1 opmerking: